De
koper en zijn koopmotieven
Speculatie
De waarde van, antiek
is met de jaren bestendig gestegen.
Het is dus normaal dat niemand
hiervoor ongevoelig kan blijven.
Zelfs degenen die kopen uit smaak
documenteren zich over de mogelijkheid
van een waardeverhoging van het
gewenste voorwerp en kiezen gemakkelijker
een stuk dat met vrij veel zekerheid
in waarde zal stijgen. Zij gedragen
zich hier helemaal op dezelfde
wijze als bij hun beleggingsagent.
Investeringsfondsen
Om in te spelen op deze trend werden er zelfs de laatste decennia investeringsfondsen
opgericht voor de speculatieve leasing van kunstwerken. Door een kunstmatige
vraag te creëren, hoopt men de belegger aan te trekken. Met de belofte
topwerken van bekende kunstenaars voordelig aan te kopen via topexperts,
en uiteindelijk duur te verkopen aan investeerders, particulieren of officiële
instanties probeert men beleggers tot investeren aan te zetten.
Smaak
Hiermee bedoelt men de aankopen gedaan onder invloed van de aantrekking die
een voorwerp op de klant uitoefent. Eens zijn esthetische gevoeligheid
gewekt, wenst de klant dit stuk te bezitten. Het is de meest logische manier
om antiek aan te kopen.
Kwaliteit
Kopen om de kwaliteit is een dubbelzinnige benadering en brengt ons halfweg
tussen belegging en smaak. De klant zal kopen wat hem aantrekt, mits hij
de zekerheid heeft dat het voorwerp steviger en duurzamer is dan het moderne.
Het is moeilijk te nuanceren en precies aan te geven welke van deze pragmatische
gevoelens de koper tot een keuze beweegt.
Verzamelaar
De collectioneur is iemand die vooral in gespecialiseerde zaken zijn gading
vindt. Hij is op zoek naar decoratieve en vaak zeer dure voorwerpen. Vanzelfsprekend
is dit soort motivering beperkter dan in de voorgaande gevallen. Zij berust
op een psychologische eigenschap van sommige personen. Hij conserveert,
vervolledigt, analyseert, encyclopedieert zijn collectie. Hiervoor moet
alles wijken, want een complete collectie is zijn doel.
De
collectioneur van vandaag is
ook niet meer
dezelfde als die van enkele decennia
geleden. Vroeger was een verzamelaar
iemand die conserveerde, die
bewaarde. Verzamelen was tot
de jaren 60 vooral een stille,
discrete, intieme bezigheid.
Het was een affectieve relatie
en dat gebeurde in die tijd "behind
closed doors". Vandaag
is de nieuwe verzamelaar minder
discreet.
Snobisme
Pers en andere media trekken constant de publieke aandacht op de antiekmarkt,
de grote verkopingen enz, waardoor een soort “mustmode” ontstaat.
De grote massa wordt aangespoord om mee te doen. Hierdoor ontstaat een
kunstmatige vrees uit de toon te vallen bij vrienden en kennissen. In deze
situatie is het niet de koper maar de verkoper er beter (rijker) van wordt. (Zie
ook modegevoeligheid).
|
