Ludwig Mies van der Rohe

Overzicht actieve loopbaan

Duitsland  I  Verenigde Staten  I  Architect en meubeldesigner

Ludwig Mies  (1886-1969) zoals hij oorspronkelijk heette, werd opgeleid tot aannemer en werkte van 1900 tot 1904 als ontwerper van stucwerk voor een architectenbureau in Aaken. In 1905 verhuisde hij naar Berlijn, waar hij tot 1907 werkte voor Bruno Paul. In dit jaar ontwierp hij zijn eerste bouwwerk.

In 1908 ging Mies werken voor de ontwerpstudio van Peter Behrens, waar hij meewerkte aan ontwerpen voor AEG en de Duitse ambassade in St.-Petersburg. Hij werkte samen met Walter Gropius, Hannes Meyer (1889-1954) en le Corbusier en werd net als Behrens geïnspireerd door de neoklassieke architectuur van Karl Friedrich Schinkel (1781-1841).

In 1911 verliet Mies de praktijk van Behrens. In 1912 begon hij zijn eigen bureau in Berlijn.

In 1913 voegde hij zijn moeders familienaam, Van der Rohe, toe aan zijn familienaam.

Vanaf 1922 was hij actief lid van de revolutionaire Novembergruppe. Hij verzorgde drie jaar lang de tentoonstellingen van deze groep. Zijn bouwkundige voorstellen voor kantoren, huizen en torenflats waren “ideale” ontwerpen met een modernistische inslag.

In 1926 werd hij vice-voorzitter van de Deutscher Werkbund.

In 1927 organiseerde hij de tentoonstelling Die Wohnung in de Weissenhofsiedlung in Stuttgart.

In 1927 liet Mies zich inspireren door de stoel welke Mart Stam maakte in 1926 met aan elkaar gelaste gasleidingen. Dus ontwierp hij de stoel MR10 en de leunstoel MR20, gemaakt van veerkrachtig buismetaal. De stoelen werden tentoongesteld in het Duitse paviljoen “Die Wohnung” tijdens de “Exposición Internacional de Barcelona” van 1929. Ook de beroemde Barcelona-stoel, die tijdens de openingsceremonie als troon werd gebruikt voor koning Alfonso XIII, was er te zien. Het interieur van het paviljoen met de marmeren muren was in de International Style en nam overduidelijk afstand van het Modernisme.

Tussen 1928 en 1930 ontwierp Mies het Tugendhat-huis in Brno (Slowakije). Ook het meubilair ontwierp hij. Zijn ontwerpen uit de jaren ‘20 voor hoogbouw met staal en glas, waren speculatief en nogal experimenteel. Zijn meubelontwerpen hadden meer succes en werden in productie genomen door de Berliner Metallgewerbe Josef Müller (1927-1931) en door de Bamberger Metallwerkstätten (vanaf1931), Hij toonde zijn ontwerpen op de Duitse gebouwen tentoonstelling in 1931.

Hij tekende een contract bij Thonet-Mundus en gaf dit bedrijf de exclusieve verkooprechten voor vijftien van zijn stoelen. Ook de ontwerpen die hij samen met Lilly Reich had ontworpen zaten in dit contract.

In 1930 werd Mies de laatste directeur van Bauhaus in Dessau. Hij gaf er ook architectuurlessen. Hij organiseerde de verhuizing van de school naar Berlijn en zag uiteindelijk toe op de sluiting in 1933.

Vanaf 1933 installeert hij zich in Berlijn als freelance architect.

In 1937 emigreert hij naar de VS. Hij vestigde een groot architectenbureau in Chicago. Hij werd directeur van de architectuurafdeling van het Armour Institute (lllinois Institute of Technology) in Chicago. Florence Schust, de latere echtgenote van Hans Knoll, was een van zijn studenten.

In 1947 ging Knoll Associates het meubilair van Mies van der Rohe opnieuw produceren.

In 1944 werd Mies Amerikaans staatsburger. Hij werkte tot zijn dood in 1969 aan grote projecten. Zoals het Farnsworth House in Plano, Illinois (1946-1950), Mannheim Opera House (1953). Zijn meesterwerk, de Seagram Building in New York (1954-1958), heeft hij samen met Philip Johnson ontworpen.

In 1948 werd een retrospectieve tentoonstelling rond Ludwig Mies van der Rohe gehouden in het Museum of Modern Art in New York. Johnson schreef de catalogus hiervoor. Mies van der Rohe was een toonaangevend vertegenwoordiger van het Modernisme en mag beschouwd worden als een van de invloedrijkste architecten en ontwerpers van de 20e eeuw.

Chronologisch overzicht

  • Data , Activiteiten / Ontwerpen
  • 1886, Geboren als Ludwig Mies in Aken
  • 1897, Bezoekt Domschule, Aken
    Werkt als metselaar in familiebedrijf
  • 1900, Ontwerper van stucwerk voor een architectenbureau in Aaken
  • 1903, Ontwerpt gestuukte ornamenten
  • 1905, Begint leerperiode in in Berlijn
  • 1907, Eerste ontwerp voor studio van Bruno Paul
  • 1908, Werkt voor architectenbureau van Peter Behrens in Berlijn, werkt mee aan ontwerp AEG-fabriek en de Duitse ambassade in St.-Petersburg
  • 1911, Verlaat studio van Bruno Paul
  • 1912, Begint eigen architectenbureau in Berlijn(tot 1937)
  • 1913, Voegt meisjesnaam van moeder, van der Rohe, aan eigen naam toe
  • 1921, Sluit zich aan bij Deutscher Werkbund
  • 1922, Actief lid van de revolutionaire Novembergruppe
    Organiseert de tentoonstellingen van deze groep
  • 1925, Geverniste houten meubels
  • 1926, Vice-voorzitter van de Deutscher Werkbund
  • 1927, Leidt huisvestingsproject van de Werkbund in Weissenhof, Stuttgart
  • 1927, MR 10, MR 20 en MR 534 verendeleunstoelen
    Kruk van buisvormig staal;buisvormig stalen tafel met glazen blad;
    Collectie gestoffeerde meubels voorEster in Krefeld
  • 1928, Tugendhat Huis, Brno (nu Tsjechië)
  • 1929, Ontwerpt Duits Paviljoen op ExposiciónInternacional de Barcelona
  • 1929, Barcelona gemakkelijke stoel, kruk en glazen tafel
    248 chaise longue
  • 1930, Benoemd tot directeur van Bauhaus, Dessau, later Berlijn (tot 1933)
  • 1930, Brno verende leunstoel
    Tugendhat leun-stoel en tafel
  • 1931, Buisvormige stalen meubels met bekleding voor Bamberg Metallwerkstätten Heruitgaven bij. Knoll en Thonet
  • 1938, Emigreert naar VS
    Benoeming tot directeur van Faculteit Architectuur aan Armour Institute of Technology, Chicago
    (tot 1958 werd in 1940 lllinois Instituteof Technology)
  • 1951, Lake Shore Drive Apartments, Chicago
  • 1958, Seagram Building, New York
  • 1968, Neue Nationalgalerie, Berlijn
  • 1969, Overlijdt in Chicago

Enkele realisaties

 

Reageren is niet mogelijk