Zilverwerk

Samengevat kunnen we stellen dat vooral volgende trucs door vervalsers gebruikt worden:

Kopiëren van merktekens (poinçons)

Zilverwerk vervalsen is spelen met de merktekens of “poinçons”. Zo heeft de Dienst Kunstcriminaliteit in 2003 een oplichter geïdentificeerd, die waarschijnlijk uit Azië, recent gemaakte, massieven zilveren stukken importeerde en er merktekens liet opzetten, die dateerden uit de 15de eeuw. Verschillende stukken werden door hem in (soms gerenommeerde) veilingzalen binnengebracht, onder eigen naam, maar met opgave van een Brits postadres. Een bekend veilinghuis had zelfs een stuk van onze oplichter op de catalogus gezet en heeft het juist voor de verkoop moeten intrekken!

Deze “poinçons” worden niet altijd met kennis van zaken aangebracht: soms zijn er incongruenties op gebied van coherentie tussen de verschillende merktekens of tussen de stijl van het voorwerp en het soort merkteken.

Het is interessant voor iedere beginnende verzamelaar of handelaar om zich de nodige naslagwerken in verband met merktekens aan te schaffen. Er bestaan er heel wat, die meestal specifiek zijn per land en per tijdsperiode.

Recycleren van authentieke merktekens

Soms worden authentieke merktekens verwijderd uit zilverwerk van mindere waarde (zoals bestek) om ze te plaatsen op zilverwerk dat meer kan opbrengen (zoals een schotel). Een heel eenvoudige truc kan hier de vervalsing aan het licht brengen: blaas op het stuk om een lichte damp erop aan te brengen en kijk vervolgens goed naar de merktekens: normaal gezien verschijnt het spoor van het laswerk!

Surmoulages

Zoals we hoger bij de bronzen beelden gezien hebben, gebeurt het soms dat vervalsers gietvormen maken van een authentiek oud zilveren stuk om er afgietsels van te maken. Hier is het een kwestie van goed kijken (en van een minimumkennis van de objecten) : de kopie zal meestal een “vettiger” aspect hebben dan het origineel en de groeven en merktekens zullen “vager” zijn dan bij het origineel.

 

 


© Copyright by Antiekexpert Karel Waegemans en
Axel Poels 
Hoofdinspecteur van de dienst kunstcriminaliteit van de Federale Politie Brussel

Reageren is niet mogelijk